logo2
logo2
logo2
logo2
არქივი
«Financial Times» (დიდი ბრიტანეთი): ამის შემხედვარე მაკკეინი საფლავში გადაბრუნდებოდა-თბილისი შეიძლება სრულიად საწინააღმდეგო მიმართულების ვექტორად იქცეს
«Financial Times» (დიდი ბრიტანეთი): ამის შემხედვარე მაკკეინი საფლავში გადაბრუნდებოდა-თბილისი შეიძლება სრულიად საწინააღმდეგო მიმართულების ვექტორად იქცეს
13:29 14.09.2018
„ახლა ჩვენ ყველა ქართველები ვართ“, - გამოაცხადა ჯონ მაკკეინმა მაშინ, როცა პატარა, მაგრამ დემოკრატიულ კავკასიურ ქვეყანაში ვლადიმერ პუტინის რუსეთი შეიჭრა. დასავლეთს თითიც კი არ გაუნძრევია. ათი წლის შემდეგ ბევრი ქართველისთვის სამწუხარო იყო ამერიკელი სენატორის გარდაცვალება. ეს ფაქტი მათთვის თითქოსდა ამერიკული ეპოქის დასასრულს ნიშნავს: „ძალიან დამწუხრებულნი ვართ მისი გარდაცვალების გამო. ის იყო ერთ-ერთი ჩვენთაგანი, ჩვენს გვერდით მდგომი“, - აღნიშნა საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა, - ჯონ მაკკეინი ასახიერებდა ყოველივე იმას, რაც ჩვენ გვიყვარს ამერიკაში - პრინციპულობას, იდეალების სამსახურს და სიმტკიცეს“.

სტატიას აღნიშნულ თემაზე ბრიტანული გამოცემა «Financial Times»-ი, ედვარდ ლუისის ავტორობით აქვეყნებს.

საინფორმაციო სააგენტო „ნიუსპრესი“ გთავაზობთ სტატიის ქართულენოვან ვერსიას თავისუფალი თარგმანით:

საქართველოს ასეთ დამოკიდებულებას სენატორის გარდაცვალებისადმი თითქმის მთელ ევრაზიაში იზიარებენ - რუსეთის იმ მეზობლებში, რომლებიც პროამერიკულ ქვეყნებს წარმოადგენენ. ყოველთვის, როცა მოსკოვი მათი თავდაცვის უნარის შემოწმებას ცდილობდა - ზოგჯერ პირდაპირ, ზოგჯერ ირიბად, „ჰიბრიდული ომის“ მეშვეობით - მათ ჯონ მაკკეინის იმედი ჰქონდათ, რომელიც რუსეთის საფრთხეზე ხმამაღლა აცხადებდა. ახლა კი ის წავიდა და გაურკვეველია, რომელი ამერიკელი საზოგადო თუ პოლიტიკური მოღვაწე გააგრძელებს მის საქმეს. საეჭვოა, რომ დონალდ ტრამპი ამ ქვეყნების ბედის მიმართ რაიმე ინტერესს გამოავლენს. ბარაკ ობამამ ჯონ მაკკეინი საპრეზიდენტო არჩევნებში მაშინ დაამარცხა, როცა სენატორი საქართველოს მხარს უჭერდა. ბარაკ ობამა დემოკრატიას მხოლოდ სიტყვით ემსახურებოდა, მაგრამ საქმით ბევრს არაფერს აკეთებდა, დონალდ ტრამპს კი [დემოკრატიის დაცვაზე] საერთოდ პრეტენზია არ აქვს.

ყოველივე ამის შედეგად ისეთი ქვეყნები, როგორიც საქართველოა, არ გამორიცხავენ იმის შესაძლებლობას, რომ ჯონ მაკკეინის მსგავსი ადამიანები აშშ-ის პოლიტიკაში აღარ დაბრუნებიან. შესაბამისად, პოსტსაბჭოთა სივრცის ყოფილი საბჭოთა რესპუბლიკები [და რუსეთის ევროპული სატელიტები] სულ უფრო მეტად ხდებიან ნაკლებად დემოკრატიულები. ვიქტორ ორბანის „ნეოლიბერალური“ უნგრეთი ცდილობს ევროპულ ფასეულობებს ძირი შიგნიდან გამოუთხაროს. მიუხედავად იმისა, რომ ამ კვირაში ევროპარლამენტმა უნგრეთის მოქმედება დაგმო, მას პოლონეთის სახით ერთგული მომხრე ჰყავს. ანტიემიგრანტული ნაციონალიზმი მთელ ევროპაში იზრდება.

საქართველო ამ შემთხვევაში ერთგვარი ტესტის როლს ასრულებს. 10-12 წლის წინ ეს ქვეყანა პოსტსაბჭოთა სივრცეში დემოკრატიის მოდელად განიხილებოდა („ვარდების სახალხო რევოლუციის“ შემდეგ). მის მაგალითს სხვებმაც მიბაძეს, მაგალითად, უკრაინამ. აშშ-ის პრეზიდენტს ჯორჯ ბუშს სურდა, რომ ორივე ნატოში გაწევრიანებულიყვნენ.

დღეს საქართველოს პოლიტიკა მისი მეზობელი დათვის პოლიტიკას ემსგავსება. უკრაინისაგან განსხვავებით, სადაც რამდენიმე ერთმანეთთან კონკურენციაში მყოფი ოლიგარქი მაინც არის, საქართველოში მხოლოდ ერთია - ბიძინა ივანიშვილი, რომლის ქონება (4,6 მილიარდი დოლარი) საქართველოს მთლიანი შიდა პროდუქტის (მშპ) თითქმის მესამედს შეადგენს. მისი სიმდიდრის დიდი ნაწილი რუსეთშია მოპოვებული. მისი 50 მილიონიანი რკინა-ბეტონ-მინის სასახლე თბილისს ციხე-სიმაგრესავით გადმოჰყურებს და მთელ ჰორიზონტზე დომინირებს. მას ხშირად ადარებენ ჯეიმს ბონდზე გადაღებული ერთ-ერთი ფილმის ბოროტი პერსონაჟის სახლს.

ბიძინა ივანიშვილი საქართველოს პოლიტიკას აკონტროლებს. მისი პარტია „ქართული ოცნება“ მთავრობაში ყველა დონეზე გავლენას ახდენს. ევროკავშირში და ნატოში გაწევრიანებაზე ოცნება ისე შორსაა როგორც არასდროს. ამ კვირაში სალომე ზურაბიშვილმა, რომელიც საპრეზიდენტო არჩევნებში ოლიგარქის ფავორიტს წარმოადგენს, განაცხადა, რომ 2008 წლის რუსეთის ჯარების შეჭრის პროვოცირება თვითონ საქართველომ მოახდინაო. მან ამაში საქართველოს იმდროინდელი პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილი დაადანაშაულა და განაცხადა, რომ ის „გიჟი და ჭკუაარეული“ პრეზიდენტი იყო, რომელიც საკუთარ ხალხს, თანამოქალაქეებს ბომბავდა, შემდეგ კი მოსკოვს ჩააბარაო. ასეთი კომენტარები კარგი საჩუქარი აღმოჩნდა კრემლის პროპაგანდისტებისთვის. ეს ხდება იმ დროს, როცა რუსეთს ჯერ კიდევ აქვს ოკუპირებული საქართველოს ტერიტორიის ერთი მეხუთედი ნაწილი. ამჟამად მიხეილ სააკაშვილს საქართველოს მოქალაქეობა ჩამორთმეული აქვს, მას ბიძინა ივანიშვილთან რამდენჯერმე კონფლიქტი ჰქონდა.

განა ვინმეს შეუძლია რეგიონში მიმდინარე ოლიგარქიზმის პროცესების შეჩერება? საქართველოს მწუხარება ჯონ მაკკეინის გარდაცვალების გამო ვარსკვლავ-ზოლებიანი დროშისადმი გამომშვიდობებას ჰგავს. დღეს აქ სხვები კონკურირებენ: რუსეთის გარდა, არის თურქეთი, რომელმაც თავის დროზე ევროკავშირის კრიტერიუმების შესრულებაში საკმაო წარმატებას მიაღწია, თუმცა ორგანიზაციაში მაინც არ მიიღეს. მას შემდეგ თურქეთი რეჯებ ერდოღანის არალიბერალურ დემოკრატიულ რეჟიმში აღმოჩნდა. აშშ-ის პრეზიდენტის დონალდ ტრამპის დამოკიდებულება თურქეთთან ისეთია, რომ შეიძლება ანკარამ ნატოში თავისი წევრობა ეჭვქვეშ დააყენოს. აშშ-ის სანქციების გამო რეჯებ ერდორანი რისკზე მიდის და რუსეთისაგან ჰაერსაწინაღმდეგოო დაცვის სისტემას - „ს-400“ რაკეტების კომპლესს ყიდულობს, რც საფრთხის წინაშე აყენებს ნატოელი და თურქი სამხედროების ერთმანეთთან თანამშრომლობას.

დღეს მთელ რეგიონში საკმაოდ არასასიამოვნო და ნეგატივით დატვირთული ფრაზა ისმის - „ერდოღანიზაცია“, რაც ყველა იმ ქვეყნას გულისხმობს, რომლებიც ოდესღაც დასავლურ ორბიტაზე იმყოფებოდნენ, მაგრამ ახლა იძულებულნი არიან საკუთარ თავზე თვითონ იზრუნონ.

როგორი ბედი ექნება საქართველოს? დღეს ეს საკმაოდ გაურკვეველია. ჯონ მაკკეინი მარტოდმარტო იყო საქართველოს იმედების სიმბოლო, რომ ამერიკა მისი ძალისხმევით საქართველოს დაეხმარებოდა. სენატორი მუდამ ხაზს უსვამდა ქართველების „გაბედულ დემოკრატიას“, მათ შემართებას. დღეს საქართველოს უკვე რამდენიმე „საქმრო“ გამოუჩნდა - თურქეთი, ჩინეთი, რუსეთიც და სხვებიც. ამ კვირაში რუსეთი „ცივი ომის“ დასრულების დროიდან უდიდეს სამხედრო მანევრებს ატარებს, რომელშიც პირველად მონაწილეობენ ჩინელი ჯარიკაცები. საქართველო ჩინეთს საკუთარ თავს ლოჯისტიკური ჰაბის სახით სთავაზობს - ჩინური ინციატივის „ერთი სარტყელი - ერთი გზის“ ჩარჩოებში, რომელიც ევროპას აზიასთან აკავშირებს. იმის ნაცვლად, რომ საქართველო დასავლეთისთვის აზიაში გასასვლელი დემოკრატიული ჭიშკარი იყოს, თბილისი შეიძლება სრულიად საწინააღმდეგო მიმართულების ვექტორად იქცეს. ამის შემხედვარე ჯონ მაკკეინი საფლავში გადაბრუნდებოდა.

FaceBook Twitter Digg MySpace Delicious Google ელფოსტაბეჭდვა

ინტერვიუ
ინტერვიუ რუსეთში ნატოს ყოფილ წარმომადგენელთან: ტრამპმა მითითება გასცა, რომ ალიანსში საქართველოსა და უკრაინის მიღების მიზნით გამოსავალი იპოვონ
14:19 15.02.2019
ნატოს ექს-წარმომადგენელი რუსეთში ჰარი ტაბახი უკრაინული გამოცემა «Апостроф»-ის კორესპონდენტის ეკატერინე
ინტერვიუ
ინტერვიუ გენერალ ბენ ჰოჯესთან: საქართველოს 20% ოკუპირებულია, მაგრამ ნატოს მისთვის წევრობის შეთავაზებისთვის პრეცედენტი აქვს... და ეს გერმანიაა
13:01 12.02.2019
შავი ზღვის უსაფრთხოება აღმოსავლეთ ევროპის სტაბილურობის ერთ-ერთი საფუძველია. უკრაინაში რუსეთის აგრესიის
ინტერვიუ
ინტერვიუ აზერბაიჯანის ტურიზმის ასოციაციის ხელმძღვანელთან: საქართველოს წარმატება ტურიზმის სფეროში ჩვენთვისაც სასარგებლოა
17:08 03.02.2019
ინტერვიუში აზერბაიჯანის ტურიზმის ასოციაციის თავმჯდომარე ნაჰიდ ბაგიროვი ჟურნალისტ ლეილა მურადს
ინტერვიუ
ინტერვიუ
ინტერვიუ ილჰამ ალიევთან: საქართველოს შავი ზღვის ნავსადგურების ნაცვლად ევროპაში ტვირთების სახმელეთო გზით გაგზავნა უფრო ეკონომიური და სწრაფია
15:09 23.01.2019
აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა, შვეიცარის ქალაქ დავოსში მიმდინარე მსოფლიო ეკონომიკურ ფორუმზე
ინტერვიუ
ინტერვიუ
ინტერვიუ თეოლოგ გურამ ლურსმანაშვილთან: უკრაინის საკითხი ყველა ავტოკეფალური ეკლესიისთვის ლუსტრაციაა
14:45 25.12.2018
უკრაინაში ახალი ერთიანი მართლმადიდებელი ეკლესიის დაფუძნებისა და კიევისა და
ინტერვიუ
მიხეილ სააკაშვილი ებრაელი და ქართველი „აფერისტების“ შესახებ ისრაელის ტელეარხის ეთერში
11:20 12.12.2018
მიხეილ სააკაშვილი ძალიან ემოციური პიროვნებაა და ხშირად მწვავე გამონათქვამებს უშვებს: მაგალითად, მან